Wyroki sądów.

Poniżej znajdziecie Państwo prawomocne wyroki sądów różnych instancji, na podstawie których Towarzystwa Ubezpieczeniowe zmuszone zostały do zwrotu naliczonych opłat likwidacyjnych.

 

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18-12-2013 r. Sygnatura akt I CSK 149/13

„Zakwestionowane postanowienie umowne nakłada na konsumenta obowiązek poniesienia – w razie wypowiedzenia umowy przed upływem 10 lat – opłaty likwidacyjnej pochłaniającej wszystkie środki zgromadzone na jego rachunku podstawowym, jeśli wypowiedzenie umowy następuje w ciągu dwóch pierwszych lat trwania umowy oraz znaczną ich część w następnych latach i to bez względu na wysokość uiszczanej przez konsumenta składki (której minimalna wysokość wynosi 12.000 złotych rocznie) oraz bez względu na wartość zgromadzonych na rachunku środków. Należy podzielić pogląd, że przejęcie przez ubezpieczyciela całości lub znacznej części tych środków w oderwaniu od rozmiaru uiszczonych przez ubezpieczającego składek rażąco narusza interes konsumenta, a nadto jest wyrazem nierówności stron tego stosunku zobowiązaniowego, kształtując prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami.”

Całość wyroku tutaj


Uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 09-12-2013. Sygnatura akt XVII AmC 12373/12

„Wygaśniecie umowy w ciągu dwóch pierwszych lat od jej zawarcia, przy uwzględnieniu wysokości wykupu jednostek uczestnictwa na poziomie 2% oznacza de facto, że ubezpieczony traci praktycznie całość środków wpłaconych przez niego uprzednio tytułem składek. Zaznaczyć należy, że rozwiązanie to jest przy tym całkowicie niezależne od wartości środków jakie wpłacił ubezpieczony.

Takie ukształtowanie stosunku prawnego pomiędzy pozwanym jako ubezpieczycielem, a ubezpieczonym konsumentem trudno nie uznać za sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszające interesy słabszej strony tego stosunku prawnego tj. konsumenta. Rozwiązanie to narusza wewnętrzną równowagę umowy i słuszność kontraktową, dyskryminując konsumenta.”

Całość uzasadnienia tutaj


Wyrok Sądu Rejonowego we Wrocławiu z dnia 10-10-2013. Sygnatura akt I C 908/13

„[…] Sąd doszedł do przekonania, że postanowienia OWU dotyczące opłaty likwidacyjnej kształtują prawa i obowiązki powoda w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy.”

Całość wyroku tutaj


Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 04-04-2013. Sygnatura akt VI ACa 1324/12

„W toku postępowania pozwana spółka nie wykazała w sposób wyraźny za jakie jej świadczenia pobierana jest opłata likwidacyjna tłumacząc decyzję o jej pobieraniu koniecznością swoistej refundacji „utraty spodziewanych zysków”. Podnieść z cała mocą trzeba, że umowa zawarta przez strony nie zawiera zapisów kształtujących to świadczenie nie będące świadczeniem głównym konsumenta, jako opłatę kompensacyjną. Zatem tłumaczenie i uzasadnianie tego świadczenia w zasadzie post factum, na potrzeby niniejszego postępowania nie może prowadzić do uznania tego zapisu wzorca umowy za precyzyjny, zgodny z dobrymi obyczajami i nienaruszający interes konsumenta. Przedmiotowe postanowienie nie uwzględnia i nie zabezpiecza interesu konsumenta, jako słabszej strony umowy, co prowadzi do ukształtowania stosunku zobowiązaniowego w sposób nierównorzędny i rażąco niekorzystny dla konsumenta.”

Całość wyroku tutaj


Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 06-09-2012 r. Sygnatura akt: VI ACa 458/12

„Jest oczywiste, iż pozwany (Towarzystwo Ubezpieczeniowe)  jest zainteresowany jak najdłuższym obracaniem powierzonymi mu środkami, jednakże mobilizacja klienta do pozostawienia i lokowania dalszych składek w kolejnych dziesięciu latach nie może polegać na obciążaniu go nieczytelnymi, w żaden sposób niezdefiniowanymi i niedającymi się zweryfikować opłatami. Jak zasadnie przyjął Sąd I instancji – w takiej sytuacji konsument w ogóle nie jest w stanie ustalić za co jest pobierana rozważana opłata , w jaki sposób została wyliczona, oraz czego w zamian może się domagać. Dochodzi zatem do niedoinformowania potencjalnego klienta i rażącej dysproporcji świadczeń.”

Całość wyroku tutaj


Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 26-06-2012 r. Sygnatura akt: VI ACa 87/12

„Zdaniem Sądu Apelacyjnego prawidłowe jest zatem ostatecznie uznanie przez Sąd pierwszej instancji, iż zakwestionowane postanowienie narusza dobre obyczaje gdyż sankcjonuje przejęcie przez ubezpieczyciela w pierwszych latach trwania umowy niemal całości wykupionych środków – w postaci opłaty likwidacyjnej, niezależnie od tego, czy zakwalifikuje się ją jako swojego rodzaju „odstępne” czy też po prostu sankcję finansową – w całkowitym oderwaniu od skali poniesionych przez ten podmiot wydatków.

Trzeba przy tym zauważyć, iż pobranie opłaty likwidacyjnej przewidziane zostało nie tylko w sytuacji niedopełnienia przez ubezpieczającego obowiązków umownych, ale także w razie wypowiedzenia przez niego umowy, tj. skorzystania z przysługującego mu uprawnienia do rozwiązania umowy. Zatem uznanie, iż zakwestionowane postanowienie kształtuje prawa konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy – wbrew zarzutom apelacji – nie nasuwa wątpliwości. Wzorzec umowy przewidujący, jak w niniejszej sprawie, że w razie rezygnacji przez ubezpieczonego z kontynuowania umowy ubezpieczenia traci on wszystkie środki uzyskane wskutek wykupu jednostek uczestnictwa, bezsprzecznie „narusza dobre obyczaje, gdyż sankcjonuje przejęcie przez ubezpieczyciela całości wykupionych środków w całkowitym oderwaniu od skali poniesionych przez ten podmiot wydatków. Zapis taki rażąco narusza interes konsumenta gdyż prowadzi do uzyskiwania przez ubezpieczyciela pewnych korzyści kosztem ubezpieczonego, zwłaszcza wówczas, gdy ten ostatni zgromadzi na swoim rachunku osobistym aktywa o znacznej wartości.”

Całość wyroku tutaj

Decyzje UOKiK

Poniżej znajdziecie Państwo decyzje Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nakładające kary na Towarzystwa Ubezpieczeniowe oraz banki, oferujące klientom polisolokaty.

 

Decyzja Prezesa UOKiK z dnia 21.10.2014 o nr RBG-30/2014

Kara w wysokości ponad 23,4 mln zł, nałożona na T.U. AEGON SA za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów.

Treść decyzji tutaj


Decyzja Prezesa UOKiK z dnia 31.12.2013 o nr RKT-55/2013

Kara w wysokości ponad 6,7 mln zł, nałożona na Getin Noble Bank SA za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów.

Treść decyzji tutaj

Artykuły prasowe

Rząd przeciw poszkodowanym posiadaczom polis – źródło: Gazeta Wyborcza, 12.01.2015

„Mimo wcześniejszych chęci rząd nie pomoże posiadaczom oszukańczych polis inwestycyjnych. Czy dzieje się tak dlatego, że instytucje finansowe wciąż mają zbyt dużo do powiedzenia przy pisaniu ustaw?”

Czytaj dalej…


Umowę polisolokaty będzie można zerwać bez strat
źródło: Dziennik Gazeta Prawna, 9.12.2014

„60 dni – tyle czasu na odstąpienie od umowy ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym będzie miał konsument. Takie dodatkowe rozwiązanie proponuje resort finansów w projekcie założeń do ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.
Z nowego instrumentu skorzystają jednak tylko ci klienci, którzy podpiszą umowę po dniu wejścia w życie ustawy.”

Czytaj dalej…


UOKiK chce polisowej amnestii
źródło: Onet Biznes, 24.11.2014

„W sojuszu z resortem finansów, Urząd forsuje bardzo korzystną dla klientów zmianę prawa. Chce umożliwić im odstąpienie od umowy ubezpieczenia inwestycyjnego w ciągu 60 dni od jej zawarcia. Proponuje jednak, by ten przepis działał wstecz i objął także umowy, które będą obowiązywały w momencie wejścia w życie nowych rozwiązań. Klienci będą mogli odzyskać wszystkie wpłacone składki, za wyjątkiem 4 proc., które będzie mógł zatrzymać ubezpieczyciel na poczet poniesionych kosztów.
Co więcej, UOKiK chce zmusić ubezpieczycieli, by sami poinformowali klientów o otwierającej się furtce na wyrwanie się z pułapki polis inwestycyjnych.”

Czytaj dalej…